Je ging op school met ze knikkeren,
met knikkers en superbonken,
met ze voetballen,
een vriendschap was beklonken,
tot ze je begonnen te beflikkeren,
en daarmee je leven op school begonnen te vergallen,
je vertrouwen geschaad,
je zelfbeeld een fikse opdonder,
je voelde een zekere vorm van haat,
dat is ook niet bijzonder,
je vervolgde je eigen weg,
je ging je eigen gang,
zonder een klaagzang,
je wist zelf de heg en steg,
van de muur,
die je om je heen had gebouwd,
je raakte overstuur,
omdat je veel mensen vanaf die tijd wantrouwt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten