Het snijdt door hart en ziel,
als een dolksteek in de rug,
je wordt enorm teer en fragiel,
je geeft jezelf niet meer vlug,
altijd gereserveerd,
altijd op je hoede,
bang dat je weer wordt bezeerd,
dat je weer mag bloeden,
geen verband kan dat stelpen,
omdat je het zelf moet verwerken,
je wilt dat niemand jou zal helpen,
want je wilt zelf geestelijk en lichamelijk aansterken,
het vertrouwen is verloren,
zal niet snel meer herstellen,
die angst dat zij jou de grond in zullen boren,
omdat ze weer een veroordeel zullen vellen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten