Wil ik nog graag van jou een zoen,
een laatste omarming,
zodat ik niet meer hoef terug te kijken,
naar toen,
ook al biedt het mij niet meer een verwarming,
zou ik die graag willen ontwijken,
het is gewoon voorbij,
afgesloten als een boek,
jij en ik zijn nu vrij,
ga niet meer naar jou op zoek,
als de deur weer is dichtgedaan,
maak ik mijzelf geen verwijten,
van waar het is mis is gegaan,
het zal heus wel weer slijten,
want wat heb ik aan zelfbeklag,
sta liever op met een stralende lach,
de zon tegemoet,
dan proef ik de geuren nog altijd zoet,
in plaats van zuur,
of een bittere smaak,
zo kan ik mij tonen op dit ochtenduur,
dan loopt het niet met mijn emoties spaak,
dan blijf ik gewoon mijzelf ten alle tijden,
hoef ik niet een masker op te zetten,
hoef ik mij van niets te bevrijden,
en zal niets mij nog beletten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten