Maalstroom

Een ondergaande zon, 
die zakt in de golven van de zee, 
mijn voetstappen in het mulle zand, 
denk ik na hoe alles begon, 
mijn gedachten gaan met de stroming mee, 
turend naar de overkant, 

waar schepen voorbij komen, 
waar de wind huilt, 
zodat het lijkt dat ik zit te dagdromen, 
dat mensen denken dat ik mijn gedachten bevuilt, 

terwijl mijn gedachten dieper reiken, 
dan dat mijn ziel en hart aankan, 
durf ik niet op of om te kijken, 
omdat ik het simpelweg niet kan, 

daar laat ik mijn tranen, 
in het wassende water, 
ik probeer mij gelukkig te wanen, 
door te denken aan later, 

maar grijp terug naar het verleden, 
om de toekomst op mij af te laten komen, 
terwijl het zoute vocht met de golven wegstromen, 
tot er lasten van mij zijn afgegleden.