Daar is het gras niet altijd groen,
pieken en dalen,
de angst om te falen,
zijn als smetten op je blazoen,
je moet hem niet te snel bestijgen,
maar in alle rust,
zodat je dingen voor elkaar kan krijgen,
zo raak je niet moe en uitgeblust,
dingen gaan,
zoals ze komen,
twijfel daar niet aan,
ook al komen tranen die blijven stromen,
ooit haal je vanzelf die top,
op je eigen gemak,
dan is er niemand die schreeuwt van stop,
ben je vol levenslust niet brak,
want wil je ineens te veel,
dan word je teruggefloten,
grijpt het je naar de keel,
dan is er van alles dat jou is ontschoten
Geen opmerkingen:
Een reactie posten