Mijn gedachten die ver weg reiken,
de ogen half gesloten,
zit ik apathisch voor mij uit te kijken,
wat mensen zeggen is mij dan even ontschoten,
dan zit ik in mijn beleving zo diep,
dan hoor ik alleen bepaalde flarden,
alsof ik voor het moment even sliep,
dan is mijn geest geen verwarde,
het is ook geen desinteresse,
of een zekere onmacht,
dan ben ik niet bij de lessen,
zoals men graag dan van mij verwacht
Geen opmerkingen:
Een reactie posten