mensen hebben mij vaak geschaad,
vandaar dat ik nog weleens een traan laat,
van de geleden pijn,
dat ik in hun ogen,
nog minder was dan een zwijn,
tranen die met moeite drogen,
ik was voor hun schande,
in woord en gebaar,
dat ik in een goot zou belanden,
dat deed hun weinig,
het maakte mij verdrietig en chagrijnig,
en die last voelde heel zwaar,
maar heb het overwonnen,
doordat ik een nieuw leven ben begonnen,
zonder mensen die mij nog kunnen kwetsen,
door een onjuist profiel van mij te schetsen,
want ze kijken niet in mijn ogen,
want ze hebben altijd zichzelf bedrogen,
door de waarheid,
van hun zelf te blijven geloven,
daarom nam ik van hun afscheid,
en heb ik ze ver van mij af geschoven.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten