Alleen is maar alleen

 Soms ben je eenzaam,

 dat wil je verdrijven,

 dan is het weer aangenaam,

 zal de tijd niet stil blijven,

 gaat het sneller,

 schijnt de zon feller,

 word je geen schim,

 word het bestijgen,

 geen torenhoge klim,

 zijn er geen donkere wolken die dreigen,

 is de dag met gevuld met kleur,

 is het gevoel behaagd,

 een openstaande deur,

 is het gestreeld wat je meedraagt,

 dan kan je alles aan,

 niets zit meer tegen,

 kun jij je eigen weg gaan,

 met zon of regen.

Onder ons

 Ik schreeuw het niet van de toren,

 het is alleen voor jou bestemd,

 zodat jij het kan horen,

 anders voel ik mij geremd,

 dan zijn mijn stembanden verlamd,

 kijk ik jou alleen maar aan,

 is mijn houding verkrampt,

 kan ik je alleen maar verstaan,

 ik zeg het verlegen,

 met een zachte stem,

 bij zon of regen,

 anders zet jij mij klem,

 dan wil ik mij rustig uiten,

 zonder vorm van haast,

 niet zo snel als vogels kunnen fluiten,

 of een wind die voorbijraast

Bindingsangst

Een negatief zelfbeeld, 
een steeds groeiende achterdocht, 
zijn beiden in evenwicht, 
zij hebben elkaar gestreeld, 
in elkaar gevonden wat men zocht, 
ook al zijn ze samen ontwricht, 

ze gaan met elkaar hand in hand, 
door een angst geregeerd, 
zien zij geen teken aan de wand, 
ze hebben het genegeerd, 

twijfelen aan integriteit, 
zoeken maar niet kunnen vinden, 
gedachten en het hart gepsplijt, 
gebrek aan durf om zich te binden, 

de pijn die is genezen, 
maar loert in het achterhoofd, 
dan zou je denken helemaal niets te vrezen, 
omdat vertrouwen toch is geschaad, en hardhandig beroofd, 

maar ooit dan komt de dag, 
dan zijn de sombere gedachten voorgoed verdwenen, 
trekt hij een ferme sprint met beide benen, 
geef jij over aan de liefde met een gulle lach.

Hier aan het strand

Met haar zoute water, 
kwallen en schelpen, 
denk ik aan later, 
het zal mij sterken en verder helpen, 

die golven, 
zo hoog, 
ik word niet onder het schuim bedolven, 
ook al houdt mijn kleding het niet droog, 

de zon zal mij drogen, 
met zijn felle stralen, 
hij doet dat wel overwogen, 
weet mij uit mijn gedachten te halen, 

ook al zal ik ze niet met hem delen, 
probeert hij ze van mij te ontdoen, 
in de vorm van stelen, 
hij verliest dan niet zijn fatsoen, 

hij doet het voor mijn eigen bestwil, 
zodat ik word verlicht, 
met een slakende zucht en harde gil, 
toont hij als een spiegel mijn ware gezicht. 

Er komen andere tijden

 Al zit ik nu te treuren,

 heeft verdriet de overhand,

 denkend hoe het heeft kunnen gebeuren,

 als een verkeerd teken aan de wand,

 ik kan mijzelf dingen verwijten,

 mij voor de kop slaan,

 maar het zal moeten slijten,

 de pijn die mij is aangedaan,

 zelf zal zij het niet inzien,

 heeft ze een lach,

 heel misschien,

 staat zij met een goed gevoel op elke dag,

 haar missie is geslaagd,

 zij heeft mij weten te krenken,

 het streelt en behaagd,

 zonder bij na te denken,

 ooit overwin ik de pijn,

 dan is er geen lijden,

 zal ik in de juiste balans zijn,

 want dan zijn er andere tijden.

De eerste keer

 Ik was best onhandig,

 nog groen achter de oren,

 volgens jou handelde ik naar behoren,

 maar ook heel verstandig,

 we kozen voor een goede veiligheid,

 een juiste extase,

 zo kwam er geen enkel verwijt,

 met voorspel als voorbereidingsfase,

 toen kwam de daad,

 een heerlijke oase,

 intensiteit tekende ons gelaat,

 dat deed ons niet verbazen,

 we genoten beiden,

 onder een dekbed,

 van satijn en zijde,

 daaronder gebeurde Het

De Sneeuwkoningin

Misschien is zij een ijskonijn? 
Moet ik gebruik maken van een ijsbreker, 
maakt zij mij onzeker, 
dat voelt niet fijn, 

zo weet ik niet mijn plaats, 
waar ik bij haar sta, 
maar ik rij geen scheve schaats, 
misschien dat ik maar weg ga, 

niet wetend waarheen, 
mijn gevoel zal mij leiden, 
dit houdt mij op de been, 
kan mij bevrijden, 

van mijn donkere gedachten, 
die reizen in mijn hoofd, 
in dagen en nachten, 
tot mijn vuur voor haar is gedoofd. 

Liefde is geen simpel spel

In liefde moet je beiden investeren, 
allebei evenveel, 
goed blijven communiceren, 
dan krijg je beiden het juiste deel, 

geen scheve gezichten, 
een onderhuidse druk, 
die de boel kan ontwrichten, 
dat maakt te veel stuk, 

sta open voor elkaar, 
dag en nacht, 
anders loopt het gevaar, 
verliest het zijn kracht, 

word je van elkaar vijanden, 
recht tegenover elkaar, 
zodat alles zal verzanden, 
ben je niet langer meer een paar.

Zonder Jou

Voel ik mij van steen, 
denk ik aan jou, 
ben ik alleen, 
word ik omgeven door nevel en dauw, 

voel ik mij onrustig, 
ben ik eenzaam, 
niet zo levenslustig, 
kwijn ik weg heel langzaam, 

geef ik mij over aan de pijn, 
die in mij snijdt, 
laat ik mij zien hoe ik niet wil zijn, 
voel dan een enorme spijt, 

voel ik mij in alles geremd, 
ben ik mijzelf verloren, 
als een leeuw getemd, 
zullen mensen mijn stem met liefde smoren, 

wordt het een koude nacht, 
hou ik de vurige hoop, 
laat ik mijn emoties de vrije loop, 
dat jij ergens op mij wacht.

Wat Geweest Is Geweest?

Met een blik naar het verleden, 
waarin alles is gebeurd, 
met pijn die van je af is gegleden, 
waar je vele malen om hebt getreurd, 

die diepgewortelde pijn, 
die nog met enige regelmaat, 
bij je aanwezig zal zijn, 
maak je daarom niet kwaad, 

als mensen zeggen, 
kijk vooruit niet achterom, 
probeer ze niet uit te leggen, 
zij snappen het niet ze zijn dom, 

want verdriet kun je alleen delen, 
met mensen die jou echt snappen, 
die je niet veroordelen, 
door jou pijnlijk na te trappen, 

maar bij wie je altijd kan aankloppen, 
die alles aan zullen horen, 
je stem niet doen smoren, 
of jou doen gaarkoken in je eigen soppen. 

De Gedachtenlezer & De Luisteraar

 Samen liggend in het gras,

 in de ongerepte natuur,

 niet denkend,

 aan hoe het vroeger was,

 daardoor jezelf krenkend,

 word je lichtelijk overstuur,

 voor ons het bewegende water,

 met een lichte stroming,

 zo denken wij aan later,

 zonder een tekortkoming,

 de zon waakt met beide ogen,

 kijkt ons doordringend aan,

 doet alles wel overwogen,

 kan onze woorden verstaan,

 de gedachten lezen,

 die ons houden in een greep,

 maar na verloop van tijd,

 zetten wij een streep,

 nemen wij ervan afscheid,

 zodat wij niets meer hoeven te vrezen.

Blauwtje lopen

Ik krijg niet graag de deksel op mijn neus,
zeker als het om liefde gaat,
maar ik respecteer ten alle tijden haar keus,
het spijt mij als ik een traan laat,

een zoute traan,
rollend over mijn wang,
niet wetend waar hij heen zal gaan,
en voor hoelang?

mijn hart is dan even gescheurd,
in tweeen gespleten,
ook al is het vaker gebeurd,
dat zal ik niet licht vergeten,

die pijn snijdt door de ziel,
als een mes erin gekerfd,
ook al ben ik ermee door de wol geverfd,
ik word gewoon weer fragiel.

Pastorale

Als een herder, 
leid ik jou de wegen, 
zo kan jij rustig verder, 
in zonneschijn of regen, 

de wegen van grind, 
of ruwe steen, 
in de hoop wat je zoekt het vindt, 
maar je bent niet alleen, 

want ik kijk toe, 
waar jij ook zal lopen, 
je ontvangt een gevoel van moe, 
op den duur, 
maar wordt niet overstuur, 
ik leid je overal naartoe, 

van hier naar het verre daar, 
als een gids leidend door de dag en nacht, 
ik behoed jou voor gevaar, 
tot jij eindelijk ziet wat op jou wacht.

Blijf je bij me

 Blijf je hier?

 of ga jij weg?

 je vertrekt geen spier,

 dringt het wel tot je door,

 wat ik jou zeg?

 lijkt me niet je geeft geen gehoor,

 je bent te ver in gedachten,

 waar zullen zij naar reiken?,

 ik ben op jou antwoord aan het wachten,

 zodat wij samen plooien kunnen glad strijken,

 elkaar helpen waar nodig,

 een sterke arm om jou heen,

 is  niet overbodig,

 onze harten niet van steen,

 omdat wij elkaar snappen,

 elkaar naadloos aanvoelen,

 wij niet graag in het stof happen,

 een oogopslag laat zien wat wij bedoelen.

Dieper in de nacht

Dan is het muisstil op straat, 
in het holst van de nacht, 
in tijd enorm laat, 
terwijl de morgen wacht, 

de maan hoog aan hemel staat te prijken, 
op ons neer zal kijken, 
soms als melk half dan weer vol, 
hoe mensen liggen onder de wol, 

om uit te rusten, 
of zich overgeven aan de lusten, 
die hen hopelijk beiden strelen, 
want eenzijdigheid gaat vervelen, 

op den duur, 
ook op een middernachtelijk uur, 
dan het slapen gaan, 
om bij het vallen van de morgen, 
zonder al te veel kopzorgen, 
weer op te staan. 

Mensen om me heen

Al zijn ze in grote getalen om mij heen, 
ik voel mij soms dan alleen, 
hoe dat komt is de grote vraag, 
ik wil het wel zeggen, 
door het uit te leggen, 
want de reden is niet vaag, 

maar helder als glas, 
het gaat terug naar toen ik klein was, 
ik doe het net als toen, 
veelal in mijn eentje, 
ik ben nu allang niet meer groen, 
maar toch een buitenbeentje, 

dat voelt ook zeker niet verkeerd, 
net als onbegrepen voelen, 
maar ik ben het niet verleerd, 
om te weten hoe mensen het vaak over mij bedoelen, 
al ben ik niet meer zo naief, 
maar toch heb ik mensen lief. 

Als je terug zult komen

 staat mijn deur dan nog voor jou open,

 of zal hij gesloten zijn,

 zodat je stil mag hopen,

 dat het verdwenen is mijn pijn,

 mij kennende waarschijnlijk niet,

 want het wil aan mij blijven knagen,

 in lengte van vele dagen,

 het is een stil verdriet,

 die niet snel zal slinken,

 maar zal je onder ogen komen,

 zonder moed in te drinken,

 of mijn tranen te laten stromen,

 ik heb er al teveel om jou gestort,

 mijn ogen blijven droog,

 ook al zitten mijn emoties hoog,

 draai rechtsomkeert ik hoop dat je gelukkig word

Eva

Je kreeg een appel als verboden vrucht, 
uitgereikt door een slang, 
de duivel maar dan als wolf in schaapskleren, 
je geraakte niet bang, 
je ging niet op de vlucht, 
wat deed jouw hartje daar begeren? 

daar in de hof van eden, 
zoveel jaren geleden, 
in het begin van de mensheid, 
voelde jij door iets bevrijd? 

je pleegde een zonde, 
Adam weerhield je niet, 
want hij het had gevoel daarvoor nog niet gevonden, 
ook al deed jij hem wel verdriet, 

de verleiding was moeilijk te weerstaan, 
daar in het paradijs hier ver vandaan, 
je wist niet wat je wachten stond, 
bij het nuttigen van het stuk fruit, 
was jij iets kwijt wat jij niet vond? 
of verdoofd door een bepaald geluid? 

Groeiproces

ik ben geen held, 
ik ben geen lafaard, 
want ik geef niet om geld, 
mijn leven is mij meer waard, 

ik ben altijd mijzelf, 
zonder dat ik het onderspit delf, 
ik verlies niet mijn identiteit, 
dat is een feit, 

dat staat als een paal boven water, 
denkend aan het nu, 
en niet aan het later, 
ook al passeert mijn leven nog weleens de revue, 

van dingen die ik heb verwerkt, 
die mij geestelijk hebben gesterkt, 
die niet zijn verdrongen, 
die mij laten groeien met de juiste sprongen.