Al zit ik nu te treuren,
heeft verdriet de overhand,
denkend hoe het heeft kunnen gebeuren,
als een verkeerd teken aan de wand,
ik kan mijzelf dingen verwijten,
mij voor de kop slaan,
maar het zal moeten slijten,
de pijn die mij is aangedaan,
zelf zal zij het niet inzien,
heeft ze een lach,
heel misschien,
staat zij met een goed gevoel op elke dag,
haar missie is geslaagd,
zij heeft mij weten te krenken,
het streelt en behaagd,
zonder bij na te denken,
ooit overwin ik de pijn,
dan is er geen lijden,
zal ik in de juiste balans zijn,
want dan zijn er andere tijden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten