Samen liggend in het gras,
in de ongerepte natuur,
niet denkend,
aan hoe het vroeger was,
daardoor jezelf krenkend,
word je lichtelijk overstuur,
voor ons het bewegende water,
met een lichte stroming,
zo denken wij aan later,
zonder een tekortkoming,
de zon waakt met beide ogen,
kijkt ons doordringend aan,
doet alles wel overwogen,
kan onze woorden verstaan,
de gedachten lezen,
die ons houden in een greep,
maar na verloop van tijd,
zetten wij een streep,
nemen wij ervan afscheid,
zodat wij niets meer hoeven te vrezen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten