Al zijn ze in grote getalen om mij heen,
ik voel mij soms dan alleen,
hoe dat komt is de grote vraag,
ik wil het wel zeggen,
door het uit te leggen,
want de reden is niet vaag,
maar helder als glas,
het gaat terug naar toen ik klein was,
ik doe het net als toen,
veelal in mijn eentje,
ik ben nu allang niet meer groen,
maar toch een buitenbeentje,
dat voelt ook zeker niet verkeerd,
net als onbegrepen voelen,
maar ik ben het niet verleerd,
om te weten hoe mensen het vaak over mij bedoelen,
al ben ik niet meer zo naief,
maar toch heb ik mensen lief.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten